Raas niet door, maar laat je vandaag eens raken
11 november 2020 
7 min. leestijd

Raas niet door, maar laat je vandaag eens raken


Vandaag eens een blog niet als alle anderen.



Vandaag eens een blog die mijzelf emotioneel raakt.



Vandaag een blog met mooie gedichten. Gedichten die raken en waarom?



Overbelast raken, ik schreef het eerder, is een glijdende schaal. In een interview op Omrop Fryslân omschreef ik het als “hangen aan een tak”.





Biologisch gezien is het niet handig om, hangend aan een tak boven een afgrond, te denken aan vermoeidheid, honger, of je zere armen.



Het enige wat je doet is vol- en vasthouden.



Hetzelfde fenomeen doet zich voor bij een bepaalde groep mensen die afstormen op een burn-out.



De biologische noodzaak is minder duidelijk, maar voor deze mensen niet. Je kunt toch je klanten, familie, werknemers, cliënten, collega’s niet in de steek laten? Je blijft hangen en vergeet (dat heb jezelf niet eens door) jouw emoties, vermoeidheid, stress en gezondheidsproblemen.



Totdat iets je raakt. Een blik of woord van iemand die jou ziet. Je wordt gezien en dan zie jij jezelf op dat moment. En je voelt hoe het met je gaat en daar kun je van schrikken.



Het kan zijn dat deze gedichten dat met je doen. Misschien heb je dat op dit moment even nodig. Als een spiegel voor je ziel. Hoe gaat het echt met je?





Achter mijn eigen denken aan
probeer ik vat te krijgen
op wat er leeft, in eigen mij
Ren ik mijzelf te vaak voorbij

Door open bloemenvelden
dicht gedoornde struiken
Langs woeste branding
waar de zon zo mooi verdwijnt

Door de stilste bossen
over de hoogste toppen
waar in verste vertes
wolken overdrijven

Vergeet ik juist hier stil te staan
blijf maar in gedachten rennen
naar verloren adem happen
achter mijn eigen leven aan







Zwevend kleven ook de druppels regen uit mijn leven, fris als dauw, in een glimlach samen



in mijn gezicht



Vlieg ik, op de wilde waan van elke dag, toch steeds bewuster, al mijn vers gedroomde dromen tegemoet



in dit gedicht



Vol vertrouwen dat ik ooit daar zal landen waar mijn hart en ziel nog steeds begraven ligt





De tijd grijpt graaiend om zich heen
bij het harde draaien van de aarde
laat ons leven, door seizoenen razen

onze dagen hier zo snel verstrijken
laat ons met zekerheid sterven
vol spijt, verlangen of tevreden





Wanneer jou de adem wordt ontnomen



van alle dingen  die nog moeten komen



nog moeten worden ondernomen



je de slaap mist om te dromen



dan is nu moment daar



afstand nemen een must



je verdient gewoon



nu even rust



adem in



en uit



in





Draadloos maakt me zo radeloos



Rennen achter elke piep of bliep



Altijd en overal toch verbonden



met een soort van virtuele griep



in dit leven zonder kop of staart



door informatiestorm verslonden



ieders aandacht is de mijne waard



dit bestaan lijkt zonder rode draad



waarin ook zoveel moois ontstaat



en dat voelt soms waardeloos



voel ik mij dradeloos





Meer gedichten van deze dichter op: krijgerij.nl



Misschien werd je geraakt. Misschien ook niet.



Werd je geraakt? Vraag jezelf nu eens af: “Waarom? Wat raakt mij? Ga je over je grenzen? Ben je diep van binnen heel moe? Weet je dat je eigenlijk de tak eens los moet laten?



De afgrond is er niet echt. Laat los als het nodig is. Je hebt maar één gezondheid!





Hoe je in 7 eenvoudige stappen naar een betere concentratie gaat? Download mijn gratis e-book. Daarin vertel ik je mijn 7 beste concentratie tips, zodat je vandaag nog je concentratie kan verbeteren.


Gratis e-book




Over de schrijver
Mijn naam is Enrico de Krijger, burn out coach in Friesland. Als verpleegkundig specialist en ervaringsdeskundige op gebied van ADHD en Burn-out help ik dagelijks mensen met Concentratieproblemen. Ook mensen die de diagnose ADHD of ADD niet hebben. Ervaar jij stress of zelfs burn out klachten door je concentratieproblemen? Dan zit je hier goed. Mijn site vol tips en trainingen op dit gebied. Reageer vooral op mijn blogartikelen als je tips of opmerkingen hebt...
Reactie plaatsen